RIFRAF 07/2002 [dutch version]

Affraid like scared animals
by Bram Vermeersch, translation by that guy from deadbeattown

June 15th. In our borrowed car, we head to the 4AD in Diksmuide. Rudy Trouvé just finished a nice, intimate solo-record, and together with his band he's here to present it live : an ideal occasion to have a chat with Rudy. Someone in school once told me you have to put your interviewees at ease before you start firing your questions, so we bring along an album of John Coltrane. Trouvé hasn't got the cd, but...

Rudy Trouvé : "I'm a fan of Coltrane. Together with Louis Armstrong, his music is the first I heard when I was little. Later on I started analyzing jazz myself. When I was fifteen, I was very curious for 'Giant Steps' of Coltrane, because there was a lot of talk going on about it back then."

RifRaf : Do you often play along with your jazz-records at home ?
Rudy : "0h no, I'm a terrible musician. I can't play along with nearly anything. I don't strive for technical perfection because I don't have the talent for it, and because I'm fortunate enough to know people who can do it. I think what I can do is good, but when someone tries to tell me how to play a particular song, I have an enormous problem to cope with."

RifRaf : It's odd that you - exactly as a technically limited musician, are so interested in jazz. Jazz is often referred to as musician musician's music.
Rudy : "I'm not so much interested in jazz because it's musician's music. I like music in general and I listen to jazz because I hear lots of freedom in it. I even used to think there was so much freedom in it, that I didn't realise how much technique was involved. We have had some jazz-attempts with Kiss My Jazz and that sounded a lot more chaotic than the average jazz record."


RifRaf : Are you aware of it when thing go wrong on stage ?
Rudy : "Yes."

RifRaf : I have to honestly confess I ran away once during one of your concerts.
Rudy : (immediately) "Really? Seriously? A concert of which band ?"

RifRaf : Gore Slut at Pukkelpop last year. Not that I want to offend you, but you seemed like a bunch of sixteen year olds rehearsing for the very first time.
Rudy : "That's odd, because I thought the concert at Pukkelpop was really good. Usually I can hear it when things go wrong on stage. Often the direct cause of it is alcohol; we tend to drink once in a while. The sound on stage is also often a lot different than the sound for the audience. Sometimes when I walk off the stage, friends of mine tell me a concert was without energy, while I had a feeling of satisfaction. A bad sound on stage also can influence your self confidence. Most of all, I'm mad because after all those years, we still play like a bunch of scared animals because of something that isn't supposed to get in our way."

RifRaf : What's the dumbest thing you've experienced on a stage ?
Rudy : "When I was nineteen, I was playing in an improvisation band, and we were soundchecking before a gig. I couldn't get any sound out of my guitar, and I was getting angry with the soundguy. He said : maybe you could try plugging a cable in your guitar. I was so nervous I had forgotten about it completely."

RifRaf : And what happens when you've had too much to drink ?
Rudy : "Oh, I regularly do very stupid things. A couple of years ago I was so drunk I fell into the drumset. I wasn't able anymore to play during the rest of the gig. (thinks) Drinking is particularly dangerous when you have a lot of free time between soundchecking and the beginning of the concert. There's nothing else you can do but drinking in that period."

RifRaf : And the advantages ?
Rudy : "When you're drunk, there is a much bigger sense of group spirit in general and more specifically about music. That's something which isn't understandable for a sober person. A lot of boundaries go down and I can enjoy that, because I'm a bit of a control freak. In terms of playing, drinking also has its advantages. Sometimes I even don't drink at all for a few months. That can be very satisfying, but when you're playing sober, it's a lot harder to stick your mind to the songs you're playing. You notice every tiny mistake you make, and your thoughts pin down to that. When I'm drunk, I couldn't care less if someone in the audience is yawning. If I see that when I'm sober, I quickly start thinking we're simply playing bad."

Obsessed by loss

RifRaf : You're known as a cheerful person...
Rudy : (surprised) "Really ?"

RifRaf : ... I said with a pinch of irony. I often hear depression will be thé desease of the 21st century. Are you comfortable with that idea ?
Rudy : "Isn't that something which returns regularly in history ? Right after Goethe wrote The suffering of the young Werther, there was also a hype going on about suicide. I don't really have an opinion about that. Depression is - just like happiness - part of life."

RifRaf : In your darkest hours, did you ever think music means nothing, that music can't even bring...
Rudy : "... Consolation ? No, but the older I get, the more I notice a lot of kicks and also music have less impact on me. I used to get euphoric for days when I got something good out of my guitar. Now I start working on something new a lot sooner when I've finished something."

RifRaf : Which things are at the basis of your songs ?
Rudy : "Usually faits divers. And troubles."

RifRaf : With women ?
Rudy : "I've been in a stable relation for a few years now of which I'm quite satisfied. (smiles) I was more thinking of financial problems, but I'm not ashamed to sing about ex-girlfriends. In that field, I carry around enough inspiration for a lot of songs. Life isn't always as simple to me. When things go right, there's no problem, but what happens when things aren't going right ? I'm also obsessed by loss. Mauro once wrote a really nice song about the feeling that a moment very soon becomes a memory. I can experience something and work on a text the same time, because I'm used to using impressions for my songs. I try to capture time in my songs and they help me to try to understand myself."

RifRaf : And do books also help ?
Rudy : "Yes, next to my own emotional state of mind, other songs, movies and books are at the basis of my songs. Art reproduces art, Art inspires you to create something yourself. Right now I'm reading a horror story. I read just about anything I can find in libraries or at flea markets. From pulp to world literature."

RifRaf : Why is there a French song on your record ? Inspired by Rimbaud ?
Rudy : "No. I was working on an instrumental track, and its atmosphere suddenly reminded me of the song Samba Sans Pitie, from the Une Homme Et Une Femme soundtrack. So I quickly wrote a French text for it."

People are lazy

RifRaf : I read you can still like a song because of the sound of the strings. Do you sometimes feel the same way about your own songs ?
Rudy : "Sometimes, but those songs get redirected into the closet. I can't release a CD with a note that says Listen to that fantastic sound of strings ? (smiles) But it's true, sometimes I think a certain bit can be really interesting while I think the rest of the song is dreadful."

RifRaf : Is sound important to you?
Rudy : "Very important. People sometimes ask me why I don't record my songs in a decent manner, while sometimes I can work like a maniac to obtain a certain sound."

RifRaf : The retro-sound of The Strokes also took a lot of work.
Rudy : "You can hear very well The Strokes have worked towards certain examples. Their album somewhat sounds like a school project. I'm not particularly annoyed by the hype around The Strokes, but a little more distinctness couldn't hurt."

RifRaf : The website of 4AD mentions your music would be played all the time in a better world.
Rudy : (smiles) "That's nice to hear."

RifRaf : Are you sometimes annoyed by hardly inspired bands which gain a lot of success ?
Rudy : "I think everyone should do what they feel like. There's both good and bad mainstream and underground. The spirit of the time also plays an important part. I can sometimes understand why a bad song becomes a hit."

RifRaf : Would you have preferred to make music in a time where popmusic had more impact than it does now ?
Rudy : "No, not really. Music might have less impact now, but that'll change again. Everything happens in circels. When the press had a lot of attention for the scene in Antwerp, I knew that attention would blow over soon enough. People quickly grow bored with things. It's not unlogical that people look for new hypes all the time. I'm not against it either."

RifRaf : Are you as openminded when it comes to illegal copying of music ?
Rudy : "Copying music has a certain charm, but it can really hurt a lot of smaller bands. Sometimes people come up to me and tell me proudly they have copied all my music, and I think that's amusing. Copying music is a trend now and people are lazy. I can imagine within a few years everyone will be too lame to burn cds anymore."


RIFRAF 07/2002 [english version]

Bange bibberende konijnen
door Bram Vermeersch

15 juni. We tuffen met onze auto in bruikleen naar de 4AD in Diksmuide. Rudy Trouvé heeft een mooie intieme solo-plaat gemaakt en hij komt die samen met zijn band voorstellen: een ideale gelegenheid om met Rudy te praten. Omdat iemand aan de hogeschool ons ooit heeft verteld dat je je interviewees wat moet geruststellen vooraleer je vragen begint af te vuren, brengen we een cd van John Coltrane mee. Trouvé heeft de cd niet, maar...

Rudy Trouvé : "Ik ben een fan van Coltrane. Zijn muziek is samen met die van Louis Armstrong de eerste die ik heb gehoord toen ik klein was. Later ben ik uit eigen beweging jazz beginnen ontleden. Op mijn vijftiende was ik ook heel nieuwsgierig naar 'Giant Steps' van Coltrane omdat daar toen veel over gesproken werd."

RifRaf : Speel je thuis vaak mee met jazz-platen?
Rudy : "0 nee, ik ben een heel slechte muzikant. Ik kan nagenoeg met niets meespelen. Ik streef niet naar technische perfectie omdat ik er het talent niet voor heb en omdat ik het geluk heb mensen te kennen die het wel kunnen. Ik vind dat wat ik kan, goed kan maar als iemand me toont hoe ik een bepaalde song moet spelen, heb ik direct een probleem van hier tot in Tokyo"

RifRaf : Vreemd dat net jij als technisch beperkte muzikant zo geinteresseerd bent in jazz. Van jazz wordt vaak gezegd dat het musician musician's music is.
Rudy : "Ik ben niet zozeer geinteresseerd in jazz omdat het muzikantenmuziek is. Ik hou van muziek in het algemeen en ik luister naar jazz omdat ik er veel vrijheid in hoor. Vroeger hoorde ik er zelfs zo veel vrijheid in dat ik niet besefte hoeveel techniek er wel bij kwam kijken. Met Kiss My Jazz hebben we ook wat jazzpogingen ondernomen en dat klonk veel chaotischer dan doorsnee jazz."


RifRaf : Weet je wanneer het live misloopt?
Rudy : "Ja."

RifRaf : Ik moet eerlijk bekennen dat ik ooit eens ben weggelopen tijdens één van je optredens.
Rudy : (onmiddellijk) "Ja? Serieus? Een optreden van welke groep?"

RifRaf : Gore Slut op Pukkelpop vorig jaar. Niet dat ik je wil beledigen maar jullie leken net zestienjarigen die voor het eerst samen repeteerden.
Rudy : "Da's vreemd want ik vond het optreden op Pukkelpop nochtans heel goed. Normaal hoor ik het als het misloopt op het podium. Vaak is dat te wijten aan alcool; er wordt al eens wat gedronken. De klank op het podium klinkt vaak ook helemaal anders dan in de zaal. Vrienden vertellen me soms dat een optreden futloos was terwijl ik net tevoren heel tevreden van het podium ben gestapt. Een slechte klank op het podium kan ook wegen op het zelfvertrouwen. Ik ben dan vooral kwaad dat we na al die jaren nog steeds als bange bibberende konijnen staan te spelen omwille van iets dat ons eigenlijk niet mag raken."

RifRaf : Wat is het stomste dat je al hebt meegemaakt op een podium?
Rudy : "Toen ik negentien jaar was ging ik eens spelen met een improvisatiegroepje. Tijdens de soundcheck kreeg ik maar geen klank uit mijn gitaar en ik was mij druk aan het maken tegen de geluidsman. Die zei: Ge kunt anders misschien eens uw gitaarkabel inpluggen. Ik was zo zenuwachtig dat ik dat volledig vergeten was."

RifRaf : En wat gebeurt er als je te veel gedronken hebt?
Rudy : "O, dan doe ik regelmatig heel domme dingen. Een paar jaar geleden was ik eens zo zat dat ik in het drumstel ben gevallen. De rest van het optreden heb ik toch niet meer kunnen spelen. (denkt na) Drinken is vooral gevaarlijk wanneer er veel tijd intussen de soundcheck en het optreden. Je kan dan namelijk niets anders doen dan drinken."

RifRaf : En de voordelen?
Rudy : "Als je dronken bent, heb je een groter samenhorigheidsgevoel in het algemeen en meer specifiek over muziek. Voor een nuchtere mens is dat onbegrijpelijk. Veel remmingen vallen ook weg en dat vind ik al eens aangenaam want ik ben nogal een controlefreak. Qua spelen heeft drinken ook voordelen. Soms drink ik zelfs een aantal maanden niet. Dat kan heel bevredigend zijn, maar als je nuchter optreedt, is het veel moeilijker om je hoofd bij de liedjes te houden. De minste fout registreer je en je gedachten pinnen er zich op vast. Als ik dronken ben, laat het me Siberisch koud als iemand in de zaal geeuwt. Als ik dat zie als ik nuchter ben, heb ik nogal snel de neiging te denken dat we slecht aan het spelen zijn."


RifRaf : Je staat bekend als een vrolijk iemand...
Rudy : (verwonderd) "Serieus?"

RifRaf : ... zei ik met enige ironie. Ik hoor vaak dat depressie dé ziekte van de 21ste eeuw wordt. Stemt jou dat vrolijk ?
Rudy : "Is dat niet iets dat regelmatig terugkomt? Nadat Goethe Het Lijden Van De jonge Werther had geschreven was er toch ook een hype van zelfmoorden. Ik heb er niet echt een opinie over. Depressie is net als vreugde inherent aan het leven."

RifRaf : Heb je ooit in je donkerste momenten gedacht dat muziek niets voorstelt, dat zelfs muziek geen enkele vorm van...
Rudy : "...Troost brengt? Nee, maar naarmate ik ouder word merk ik wel dat heel veel kicks en ook muziek minder impact op me hebben. Vroeger kon ik dagenlang euforisch rondlopen als ik iets deftigs uit mijn gitaar kreeg. Nu begin ik veel sneller aan iets nieuws als een nummer af is."

RifRaf : Welke gebeurtenissen liggen aan de basis van je songs?
Rudy : "Meestal faits divers. En problemen."

RifRaf : Met de vrouwen?
Rudy : "Ik heb al een aantal jaren een stabiele relatie waar ik nogal tevreden over ben. (lacht) Ik bedoelde eerder financiele problemen maar ik schaam me niet te zingen over vriendinnen die ik vroeger heb gehad. Op dat gebied heb k genoeg bagage voor heel veel songs. Ik vind het leven niet altijd even simpel. Als het goed gaat is er geen probleem, maar wat als het tegenzit? Ik ben ook geobsedeerd door verlies. Mauro heeft eens een heel mooi liedje geschreven over het gevoel dat een moment heel snel een herinnering wordt. Ik kan iets beleven en intussen aan het werken zijn aan een tekst omdat ik het gewoon ben indrukken voor mijn songs te gebruiken. Ik probeer de tijd te vatten in mijn liedjes en ze helpen me ook mezelf beter te begrijpen."

RifRaf : En helpen boeken?
Rudy : "Ja, naast mijn eigen emotionele toestand liggen vooral andere songs, films en boeken aan de basis van mijn songs. Kunst brengt kunst voort. Kunst inspireert je om zelf iets te creeren. Nu ben ik een horrorverhaal aan het lezen. Ik lees zowat alles wat ik in bibliotheken of op rommelmarkten in mijn handen krijg. Van pulp tot wereldliteratuur."

RifRaf : Waarom staat er een Franstalig liedje op je plaat? Rimbaud achterna?
Rudy : "Nee. Ik was aan een instrumentaaltje aan het werken dat me plots qua sfeer deed denken aan het liedje Samba Sans Pitie van de soundtrack Une Homme Et Une Femme. Ik heb toen maar meteen een Franse tekst geschreven."


RifRaf : Ik heb gelezen dat je een slechte song toch goed kan vinden omwille van de snarenklank Heb je dat soms met je eigen nummers ook?
Rudy : "Soms wel, maar die nummers vliegen dan de kast in. Ik kan toch moeilijk een briefje met de boodschap Luister eens naar die fantastische snarenklank bij mijn cd stoppen? (lacht) Het klopt wel dat ik sommige stukjes van songs waar ik me aan erger heel interessant kan vinden."

RifRaf : Is sound belangrijk voor jou?
Rudy : "Heel belangrijk. Mensen vragen me soms waarom ik mijn songs niet fatsoenlijk opneem terwijl ik soms heel maniakaal aan een bepaalde klank sleutel."

RifRaf : Aan de retro-klank van The strokes is ook heel lang gewerkt
Rudy : "Je hoort heel goed dat The Strokes op bepaalde voorbeelden hebben gemikt. Hun plaat heeft iets van een eindwerk. De hype rond The Strokes stoort mij niet waanzinnig maar wat meer eigenheid kon geen kwaad."

RifRaf : Op de website van de 4AD staat datjouw muziek in een betere wereld grijsgedraaid zou worden.
Rudy : (lacht) "Dat is fijn om te horen."

RifRaf : Erger je je soms aan weinig stichtende voorbeelden die heel veel succes hebben?
Rudy : "Iedereen moet maar doen waar hij zin in heeft. Je hebt zowel goede als slechte mainstream en underground. Tijdgeest speelt een belangrijke rol. Ik kan soms wel begrijpen waarom een slecht nummer een hit wordt."

RifRaf : Had je graag muziek gemaakt in een tijd waar popmuziek veel meer impact had dan nu?
Rudy : "Nee, niet echt eigenlijk. Muziek heeft nu misschien minder impact dan vroeger maar dat zal wel weer veranderen. Alles gebeurt in golfbewegingen. Toen de pers veel aandacht had voor de Antwerpse scene wist ik al dat dat wel zou overwaaien. Mensen overschrijden ook snel een vervelingsdrempel. Het is niet onlogisch dat er gezocht wordt naar nieuwe hypes. Ik ben er ook helemaal niet tegen."

RifRaf : Ben je even verdraagzaam als het over het kopiëren van muziek gaat?
Rudy : "Het is sympathiek maar het kan heel hard aankomen voor kleine bands. Soms komen mensen me trots vertellen dat ze al mijn muziek hebben... gekopieerd en dat vind ik wel grappig. Kopiëren is nu een trend en de mensen zijn lui. Ik kan me heel goed voorstellen dat iedereen binnen een aantal jaar te lam is om nog een cd te branden."